tunjay

beni ben yapan sensin be güzelim beni yok eden de sen olacaksın!!!Beni bir dağ başında böyle yapayalnız kodular,rüzgarlara, kuşlara, bulutlara yakın,senin etinden, tırnağından ayrı,senin kokundan uzak.Şu anda hiç bir şey mümkün değil.Şu anda her şeyden ayrı, her şeyden uzakve her şeyden mahrumum ben.Şu anda sadece yalnızlık ve kahır.Sen benim gökyüzümdün, denizim, toprağımdın,Şimdi bir hatıra olamazsın belirsiz, uzakBiliyorsun bazı şeyler vardır elimizde olmayanİşte öyle imkansız birşey seni unutmak.Zannetme ki herşey bitti sevdiğim;Birgün yeşerecek şu sararmış yapraklar.Ve bundan sonra kim severse dünyada;Seni ve beni hatırlayacaklarİnan ki! Kırılmış bir ayna gibiParamparça, kırık dökük aşkımızÇaresizliğin, ümitsizliğin türküsüTürkülerin en içlisi, en hüzünlüsüBüyük aşkımızUnut benden kalan ne varsaUnutmak tesellidir yalnızlığınGüneşi bir kadeh şarap gibi içipDelicesine sarhoş olmakEn güzel tarafı imkansızlığınHep böyle çocuksu mu bakar senin gözlerin?Hep böyle içinde uzak bir ışık mı yanar?Bakışlarında beni dinlendiren bir şey var;Kıyısındaymış gibi en sakin denizlerin...Ne olurdu saadetlerin en büyüğüİşte ellerimde al, diyebilseydimAnlardın ve hiç gitmezdin, değil miBir gün olduğun gibi kal diyebilseydim.Ne zaman seni düşünsem yaşamak güzelBir bahar bahçesi olur güz bahçeleriEn karanlıklarda bile uzanır bir elKendiliğinden açar sabaha perdeleriSen bastığın yerde çiçeklerin büyüdüğüHer zaman en güzel, her yerde eşsizSen yaprak, sen köpük, sen kuş tüyüSen sevgi nehirlerimin aktığı büyük deniz