s(*)m gözlerimin önünde sonsuz sensizlik.





sitem 1 isyan dudaklarımdan dökülen sadece kan,korkma bulaştırmam dudaklarına
kimse anlamasın içimi
kimse dinlemesin içimdeki sesleri

çok zor gelir anlamsızlıklar diyarında otrup biraz soluk almak
çok zor inanamazsın
çünkü zamann karsısın bu yolda ölüm kısa ve hep ensende
vurup gitmek geliyo bu sehiri yakıp gitmek istiyo yüreğim
nasıl oluyo bende bilmiyorum ,ama nefret ediyorum..
senden değil,sadece kendimden,aklımdakilerden,nedendir;
bilemiyorum...

umutsuzca bakan bir güne son bir isyandı istediğin sadece biraz haykırmaktı affet
böyle mutluyum sanki

mutlumuyum sence..!bence hayır olamadım,beceremedim mutluluğu benimseyemedim
peki ya nerde kaldı benim umutlarım
nerde o gökyüzüne saldığım uçurtmalarım
bir fırtına esti geçti gece yarısı
biliyorum ,

hepsi senle beraber ucup gitti o diyarlara
hepsi sende kaldı,dile getiremiyorum ki hislerimi
nasıl anlatabilirim sana olan sewgimi
bilemiyorum...


uzakta olan sadece düşlerimdi,güldüğüme bakma anlatacak o kadar çok seyim var ki
çok zor çookk
en iyisi ben renklerle saklayayım yüzümü
kömür karasına batırayım gönlümü
yok yok böylede olmuyor,neyapacağım
bilemiyorum...

özledim çünkü seni ,bekle geliyorum

işte yolum bu
işte yolun sonu da bU

şimdiiilik hoşçakalll


                ayrılığın ilanı
Gidiyor musun diye sorma bana. Gönderen sensin. Ne terk etmeyi istedim seni, ne de daha yaşamadığımız bu aşkı toprağa gömmeyi. Senin kadar öfkeliyim ben de, senin kadar endişeli...Bir dokunuşunla bin kenti yıkacak güç verirdin bana, ama inandıramadım seni. Sen sorgularken beni kafanda, ben gözlerinin içine bakıyordum kuşkuyla. Bir tek sözün bağlardı beni sana, oysa sen hep susmanın koynunda..Aşkın içine bir kez girdi mi kuşu, teslim alır bedenleri de. Sütten çıkmış at kaşık değildim ama yalanı sokmadım iki kişilik dünyamıza. O dünya ki, bazen minicik bir odada bazen kentin ortasında şekillendi. Nasıl da güzeldi. Zaten varsın diye her şey güzeldi ama sen buna inanmadın.Ah bu sorular... Yaşamak varken sevdayı delice, niye boğarız sorularla? Nasıl ikna edebilirdim seni? Ben "aşk" dedikçe sen "hayır" dedin. Zaten az konuşan sen, olumsuz ne kadar sözcük varsa bulup çıkardın ortaya. Ben bir şey diyemedim.Ne kadar zarar vermişim sana meğer... Nasıl değiştirmişim seni... Oysa hiç böyle düşünmemiştim. Kimseye zarar vermek istemem ben. Kimseyi olduğundan farklı bir hale getirmek istemem. Ama öyle oldu işte... Demek ki gitmelerin zamanı geldi şimdi. Çocukluğuna sığınır atlatırsın bu acıyı. Ne sevişmelerimiz kalır aklında ne sevda sözlerimiz. "Rahat değilim" diyordun ya, rahat ol artık. Gülüşlerini saklaman için bir neden kalmadı. Tedirginliğinin sebebi be kalktı ortadan.Gidişim yürekten değil, zorunluluktan. Sanma bu toy sevdayı başka kimliklere taşırım. Sanma ki benden sakladığın dülüşlerini yalancı yüzlerde ararım. Seni de götürürüm yüreğimde. Yokluğunu taşırım. Bulup bulup kaybettim seni.. Ne yazık ki toz-duman edemedim kuşkularını, ne yazık ki kalamadın bana. Öpücüğümün kokusu kalacak kapının eşiğinde. Kokladıkça bizi bir yanlışa mahkum ettiğini anlayacaksın. Ne çok tanıdığımız var ayrılığımıza....




yakın zaman


Zaman avuclarımdaki kum gibi akıp geçiyor...
hiçbirseyin tadı yok artık.Ne yemeklerin,ne uykuların nede oyunların.
Hersey boş.Dünyayla oynamaktan,azraile kafa tutmaktan bıktım artık.
Ateşlere yürüyorum,farkındamısın!
Bir elimde geçmişim,diğer elimde ümitlerim,yarınlara yürüyorum.
Umutsuz ve bitkin bir şekilde,Yürüyorum...
Hiç göremedin sırtımdaki kırbaç izlerini değil mi?
Veya gördünde görmemezlikten geldin.Hepsi geçmişten kalma izler.
Sen ve sizler daha iyi bilirsiniz.Karşımdaydınız çünkü.
Gözlerimin bağlı olmasına rağmen,o hızlı soluk alışınızdan anlamıştım.
Karşımdakilerin sizler olduğunu...
O Kadar sessizdiniz ki,farkına varacağımdan korkuyordunuz.
Çünkü sevdiklerimizdiniz,ümitlerimizdiniz siz hayallerimdiniz.
İhanetinizi gördüm işte.
Artık hayatımın tek vagonlu treniyle gitme gelme alemindeyim,VE son seferdeyim.
Elimde bir şişe,dilimde bir türkü ve bir bavul dolusu hayal kırıklığıyla gidiyorum,
bu şehirden

kısa metraj