rEDApple

Sevgi olmadan aşk olmadan aynı gökyüzünü izlemek aynı havayı teneffüs etmek dost yüreklere yeter mi bilmem,izlediğim gördüğüm birlikteliklerde aşkı ve sevgiyi anlamaya çalışıyorum fakat anlamaktansa olanı yaşamak doğrumu yüreğime onu sorup duruyorum. Bişeylere karşı gelmek uğruna değil, sevgi uğruna hayata bağlanmalı tutunmalı,kaldığı yerden yakalamalı, uçurtmaların gökyüzünde uçuşunu izleyebilmeli belki o zaman özgürce hayal kurabiliriz.Sevmekten başka özgürlük yok gibi zaten, gideceğimiz daha ne kadar gün var bilemiyorum ama sevgim belki hayatın ortasında, yaşam susmuyor,susan sevginin dili,yaşam bir yere de gitmiyor,giden yüreklerin tatlı esintisi.Sevmek belkide uçurtma olup göklerde süzülmek,sevilmek göklerde yitip gitmeyeceğini,ait olduğunu bilmektir, hem özgürlük hem de aidiyet.Sevginin diliyle söylemek, sevginin dilini dinlemek ve yüreklerin tatlı esintisinde süzülmek,benim kendime hiçbir zaman yakıştıramadığım şeyler bunlar.Akan su gibi duygularım birgün mecrasına ulaşır mı,eğim mi gerekli bir güç mü gerekli,sevginin saklanmış adını bulabilirmiyim, gizlenen tadını alabilirmiyim.

Bazen garip rüyalar görüyorum, rüyalarım gri renkleri bırakıp mavi düşlere dönüşüyor,ismini söyleyemediğim sevgiliyle sabahladığımızı,küçük bir ağaç evde şömine başında sabaha kadar sevgi ve insandan bahsettiğmizi falan düşlüyorum,düşünürken bile içimde garip bir huzur oluşuyor.Bu düşleri gerçeğe bir döktürebilsem, çevremdeki bir çok insan için motivasyon ve yaşam kaynağı olabilirim, başkalarını bilmem ama sevgili kelimesi dahi benim içimi ısıtan güneşimdir,bu uğurda sevgi ve sevgili uğruna yazdıklarım,yaşamdan tüm renkleri alarak kendi cümlelerimle birlikte çok daha net bir çerçeveye oturtabilmemdan kaynaklanıyor.Söylemek istediklerim sevgi cümlelerimle anlam kazanıyor, sanki kavuşamayan sevgi insanlarının ruhlarının buluştuğu güzel bahceye, benim bahcemden de cicekler gönderiyorum.Bu güzellikler beni de yanına alıyor bu sanal ortamda, gerçek hayatta olmayacak bir şeyi yapıyor; yaşam ve beni sevgiyle birleştiriyor.