GiTTiN..

Gittin.. Giderken bir kez olsun düşünmedin, senden kalan bir anı, sadece küçük bir gülümseme.. Kalp ağrısı işte, ama sevinme gidişinle yıkılmadım, sadece üzüldüm..
Bu kadar basitti, kolaydı, zaten samimiyetsizlik vardı her sözümde, bunu da çok fazla önemseme.. Gidenler bilmez bu ağrıyı, yüreğinde hissetmeyi beceremediyse.. Koca bir boşluk, siyah beyaz bir filmin son vedası.. Bu kadar soğuk işte.. Bir merhabayla başlamaz mış hiç bir gülümseme, sonunda hoşçakalla sınırlandırılır mış, klasik elveda sözcükleriyle anlamlaştırılır mış, anlamsızlığın anlam katacağı düşünülse de, yürekmiş verilebilecek en güzel hediye, vermeyi gerçekten isteyene.. Oysa sen hep gitmelerin arkasına sığınmıştın, susarak..Belki haklı olsaydın, bu kadar acımazdı kalbim, bu kadar acıtmazdı, o son sözlerin.. Gitme üzülürüm dememe rağmen, hiç düşünmeden gittin, şimdi sana ne desem boş.. Zaten hiç gelmemiştin, ben sadece kendi kendime yaratmıştım, senli bir dünyayı.. Bir hayalsin artık, zamansız gidişlerin düşlerinde.. Sade ve sadece geçiyordum hayatından, samimiyetsizce.. senin tabirinle..