NE KADAR MUTLU BİR YUNUS DEĞİLMİ ?????


ÖNEMLİ OLAN YILDIZLARI GÖRMEK DEĞİL VAR OLDUKLARINI BİLMEKTİR.ÖNEMLİ OLAN SEVDİĞİNİ SÖYLEMEK DEĞİL GERÇEKTEN SEVMEKTİR ÖNEMLİ OLAN AYAKTA İKEN DEĞİL DÜŞTÜGÜNDE YANINDA OLA BİLMEKTİR EN ÖNEMLİSİ EN ZOR ANINDA YANINDA OLUP ACISINI PAYLAŞA BİLMEKTİR BENCE DOSTLUK ONU GÖRMEDENDE YANINDA OLDUĞUNU BİLMEKTİR.

DOST DEDİĞİN SENİ OLDUĞU GİBİ KABUL ETMEKTİR...

SEN VARSIN

Bir akşam gözünde aşk tüterse

Geçmiş günler aklından geçerse

Kalbin bomboş, ümitler biterse

Sen üzülme

Neler geçti kimbilir başından

Sevgi umdun hep başkalarından

Havada gidenlerin ardından

O giderse

Zaman durdu sanki beklerken seni

Ben bir tek sevgiye bağladım

Ayrılmam istersen hiç yanından

Çagırsan gelirim çok uzaklardan

Eskiden korkardım yalnızlıktan

Korkmam artık

Zaman durdu sanki beklerken seni

Ben bir tek sevgiye bagladım

Ayrılmam istersen hiç yanından

Çagırsan gelirim çok uzaklardan

Eskiden korkardım yalnızlıktan

Korkmam artık

Sen varsın ( ALINTI )




*****

AŞKTAN ÖTE BAĞLIYDIK BİRBİRİMİZE

*****

BİR İNSANI TANIMAK HAYATINDA RENKTİR.NEREYE KOYACAĞINI BİLEMEZSİN ÖNCELERİ.YANLIŞ MI DOĞRUMU TANIMAYA ÇALIŞIRSIN.ZAMAN GEÇTİKÇE BAKARSIN EN GÜZEL YERİNE KOYMUŞSUNDUR HAYATININ.

ÇIKMASIN İSTERSİN ,HEP KALSIN DERSİN BENİMLE...HÜZÜNLERİNİ,SEVİNÇLERİNİ PAYLAŞIRSIN KORKMADAN.GÜVENİRSİN...YAKINDIR ÇÜNKÜ.

TÜMÜYLE HAYATINA GİRMİŞTİR.DOSTÇA,ARKADAŞÇA,NE DERSEN DE...YALNIZLIĞINA ORTAK OLMUŞTUR GECE GÜNDÜZ.BİR BAKARSIN SABAH OLMUŞ KONUŞMAKTAN. ANLAYAMAZSIN ZAMAN NASIL DA TÜKENİVERMİŞ.

ARADA MESAFE OLMAKSIZIN KONUŞURSUN...

BAZEN BİR BASAR Kİ DAMARINA İŞTE O ZAMAN CANININ YANDIĞINI HİSSEDERSİN,KIRILIRSIN.FAKAT KIRGINLIĞIN FAZLA SÜRMEZ BİLİRSİN YİNE ARAYACAKTIR SENİ.

YAKAR,YIKAR,SİLER,BİTER VE GİDER...AMA HEP DÖNER.

HİÇ BİTMESİN İSTERSİN,HİÇ GEÇMESİN.HEP SENİNLE OLSUN TEK YÜREK.DEDİM YA CANINDAN BİR PARÇADIR.

KORKMADAN YAŞARSIN DOSTLUĞUNU.BİLİRSİN NE GİDİŞLER YIKAR,NE DE MESAFELER...

KENDİ KÜÇÜK DÜNYAMA DAHİL EDEMEM KOLAY KOLAY KİMSEYİ.DÖRT DUVARDA YAŞARIM ÇOĞU ZAMAN HAYATIMI,YAŞANMIŞLIKLARIMI,GEÇMİŞİ...

SONUÇ MU? KENDİ KABUĞUNA ÇEKİLMİŞ YALNIZ BİR YÜREĞİM İŞTE...

BAZEN KENDİME KIZIYORUM HER GÖRDÜĞÜNÜ DOST MU ZANNEDİYORSUN SEN DİYORUM.HERKESİ KENDİN GİBİ GÖRÜP İNCİNİYORSUN.DEĞER Mİ?

KENDİNİ YIPRATMAKTAN BAŞKA NE VERDİ Kİ DOST DEDİĞİN SANA...

ARTIK KENDİME BİR SÖZÜM VAR

''KİMSEYE HAKETTİĞİNDEN FAZLASINI VERMEYECEKSİN BUNDAN BÖYLE.BIRAK KARŞINDAKİ DÜŞÜNSÜN NEREDE YANLIŞ YAPTIĞINI.DÜŞÜNSÜN Kİ NELERİ KAZANIP,NELERİ KAYBETTİĞİNİ...''



UNUTMADAN;DOSTLUKLAR KOLAY KAZANILMAZ EMEK VERMEK GEREKİR.BİR KERE KIRILDI MI TAMİRİ ÇOK GÜÇTÜR.TIPKI CAM PARÇACIKLARI GİBİ TEKRAR YAPIŞTIRAMAZSIN...



==== VEFA ÜZERİNE BİR HİKAYE ====

Bir kurdu avcilar fena halde sIkIstirmistir. Kurt ormanda oraya buraya kacmakta, ancak pesindeki avcilari bir turlu ekememektedir.
Canini kurtarmak icin deli gibi kosarken bir koyluye rastlar. Koylu elinde yabasiyla tarlasina girmektedir. Kurt adamin onune coker ve yalvarmaya baslar:
"Ey insan ne olur yardim et bana, pesimdeki
avcilardan kacacak nefesim kalmadi, eger sen yardim etmezsen biraz sonra yakalayip oldurecekler."
Koylu bir an dusundukten sonra yanindaki bos cuvali acar, kurda icine girmesini soyler. Cuvalin agzini baglar, sirtina vurur ve yurumeye devam eder. Birkac dakika sonra da avcilara rastlar.
Avcilar koyluye bu civarda bir kurt gorup gormedigini sorarlar, koylu "gormedim" der ve avcilar uzaklasir. Avcilarinn iyice uzaklastigindan emin olduktan sonra koylu sirtindaki torbayi indirir, agzini acar, kurdu disari salar.
"Cok tesekkur ederim" der kurt, "Bana buyuk bir iyilik yaptin"
"Onemli degil" der koylu ve tarlasina gitmek uzere yurumeye baslar.
"Bir dakika" diye seslenir kurt: Cok uzun zamandir bu avcilardan kaciyorum, cok bitkin dustum, acim, kuvvetimi toplamam icin bir seyler yemem lazimm ve burada senden baska yiyecek bir sey yok."
Koylu bagirir:
"Olur mu, ben senin hayatini kurtardim."
"Yapilan iyiliklerden, verilen hizmetlerden daha cabuk unutulan bir sey yoktur" der kurt.
"Ben de kendi cikarim icin senin iyiligini unutmak ve seni yemek zorundayim."
Bir sure tartistiktan sonra, ormanda karsilarina cikacak olan ilk uc (3) kisiye bu konuyu sormaya ve ona gore davranmaya karar verirler.
Karsilarina once yasli bir kisrak cikar.
" Ne vefasi " der kisrak, "
Ben sahibime yillarca hizmet ettim, arabasini cektim, taylar dogurdum,gezdirdim. Ve yaslanip bir ise yaramadigimda beni boylece kapiya kovdu... "
Bir sifir one gecen kurt sevinirken bir kopege rastlarlar. "Ben hizmetin degerini bilen bir efendi gormedim" der kopek,
" Yillardir sadakatle hizmet ederim sahibime koyunlarini korurum, yabancilara saldiririm,ama o ben her gun tekmeler, sopayla vurur..."
Kurt koyluye doner, "iste gordun" der. Koylu de son bir
cabayla "Ama uc(3) diye konusmustuk, birine daha soralim, sonra beni ye" diye cevap verir.
Bu kez karsilarina bir tilki cikar. Baslarindan gecenleri,
tartismalarini anlatirlar. Tilki hep nefret ettigi kurda bir oyun oynayacagi icin keyiflenir. "
Her seyi anladim da" der tilki "Bu kucucuk torbaya sen nasil sigdin ?"
Kurt bir seyler soyler, tilki inanmamis gibi yapar: "Gozumle gormeden inanmam..."
isin sonuna geldigini dusunen kurt torbaya girer girmez, tilki koyluye isaret eder ve koylu torbanin agzini sIkica baglar. Koylu eline bir tas alir ve "Beni yemeye kalktin ha nankor yaratik" diyerek torbanin icindeki kurdu bir sure pataklar. Sonra tilkiye doner
"Sana minnettarim beni bu kurttan kurtardin" der.
Tilki de "Benim icin bir zevkti" diye cevap verir. O an koylunun gozu tilkinin parlak kurkune takilir, bu kurku satarsa alacagi parayi dusunur ve hic beklemeden elindeki tasi kafasina vurup tilkiyi oldurur.
Sonra da torbanin icindeki kurdu ayagiyla durter:
"Hakliymissin kurt, yapilan iyilikten daha cabuk unutulan bir sey yokmus..."

KAÇ BAHAR KALDI ÖMRÜNDE

"Güzel olan hiçbir şey eskimez.” dedi dostum. İncecik bir sızı duydum, sustum...
Gözlerimi kapayıp kana kana içtim kelimelerini. Eskimiyordu hiç, biliyordum...
Senin gözlerimde hiç eskimediğin, eskimeyeceğin gibi...
Ben seni bulmak için tüm dünyayı dolaşabilirdim ama sen buldun beni.
Bende kaybettiğim beni... Uzansam sana, dokunmak bir şey değil yanmaktan korkuyorum.
Korktukça kaçıyorum senden, kaçabildiğim kadar uzağa...
Ne kadar uzağa kaçsam o kadar yanıbaşımda oluyorsun sonra...
Ben de kalemimi elime alıp yazıyorum. Tükenmez kalemim tükeniyor,konuşan dilim lal oluyor, anlatamıyorum seni kağıtlara...
Yaşam aşk rengine büründükçe dağlar hasrete yükleniyor. Dağlar taşır mı bu yükü bilmem ama ben eziliyorum hasretten. Aşkın tedavisi yok mu? Acılar çekiyoruz ve tel tel kopuyor hayat ellerimizden. Uzanıyorum, tutamıyorum kopan ipleri.Dur ve bak şimdi geçmişe. Neredeyiz? Başta mı, sonda mıyız, yoksa bu sokağın adı aşk çıkmazı mı?
Her bahar bir başlangıç ve her güzel şey umuda yeni bir adım. Hadi çıkalım saklan