AŞK-I VİRANE-İ DİLBAZ.......(DİLBAZ 20.11.2008)

Derdinle gönül derdime dert katarak her gün
Neşe ile avundum da gönül gülmedi bir gün
Çılgın geçecek sandığım hep günlerim ölgün
Yadınla harap, dert ile ortak gönül her gün

Deli gönlümü sana verdiğim akşam
Kanmadan zevkine geçti de akşam
Şimdi viran kalan fenerli bahçelerde
Derdi verir gönlüme, derdin her akşam

Gitti gelmez gönül virane kaldı
Ne sabr u mecal var, ne takat kaldı
Yadınla teselli bahane kaldı
Gitti gelmez, gönül virane kaldı.


çarşamba akşamı idi..(dilbaz 20.11.2008)

Yetti dedi,bitti dedi bu akşam sevgili
Duruşu ağaç dalında titreyen kedi gibiydi
Aşağıda salya kıvamında tehditleriyle köpekler
Ve adam serçe yavrusuydu,iki dal yukarıdaki
Yetti dedi,bitti dedi sevgili

Yetti dedi,bitti dedi rahatça sevgili
Ve gitti...
Bir tabutun kapağını örter gibi,
Kapandı ardından tahta kapı
Bir karanfil savruldu masadan
Ve üzerine yaralı bir fil gibi düştü kitaplık
Dağıldı kitapları
Dağıldı şiirler
Ve anatomi atlası....

Atlastan uzanan bir kadavranın eli
Kavradı,ısıttı
Sahiplendi karanfili
Doğruldu,kalktı-bir mum yaktı
Sonrası.. sevgi seli
O kadar canlıydı ayrılık
Ve o kadar gerçek! !
Artık peşinden koşulacak ufuk çizgisiydi adam için,
Birini sevmek....


.......(dilbaz 20.11.2008)


Ötelediğimiz kavuşmak şimdi
Ansızın olsun istemiyoruz mu ne?
Her ayrılık, ayrılık değildir sevgili
Bir kor yanmaya başlar yeniden bittiği yerde

Yan yana geldiğimiz anlar,
Geçmişin yanında ne kadar az
Ve yoğunlaşmış duygular,
geçmişte olmadığı kadar
Başlangıçlarını hatırlıyorum da,
Unuttuğumu sandığım tüm detaylar,
aşkı savuşturmalar, içimi acıtmaz sandığım
hani birbirimizi okuduğumuz bakışmalar...
Aynen şimdi baktığın gibi bakardın o zamanlar...
Her ayrılık, ayrılık değildir sevgili
Gün geçtikçe öğretir ne kadar sevdiğini ve sevildiğini....

Gidişlerinde, kapıdan çıkınca bir uçurumdan düşecek gibi bakıyorsun
Ya da bir daha geldiğinde beni bulamayacakmışsın gibi
içindeki çatışmalardan sekip gözlerine düşen ateş parçalarını saklayamıyorsun...
Ben de öyleyim, senden ne bir fazla, ne bir eksiğim...
Aslında eksiğim, tek eksikliğim gidişlerin, anlıyor musun?
Her ayrılık, ayrılık değildir sevgili....
Bu kez belki de aşk değil, AYRILIK YENİLDİ...
(anlamayana)