BOŞLUK
kocaman bir boşluk içimde...kaf bir ses var kulağımdan kalbime kadar inen, kirpiklerimin ucunda buzdan bir yaş donup kalmış...donuverip kalan aşkımın sesi gibi...artık dindirmiyor ruhumun acısını uzak gözlerden yayılan sıcak dokunuşlar.bir yerlerde unutmuşum beynimi yiyip bitiren şarkının notalarını ne arıyorum? yada ne buluyorum,neydi o bulamadığım,hiç birşey yerli yerine oturmuyor.taşlar hep darma dağınık ,herşey karışık karma karışık...volkan gibi patlamak istiyor göz yaşlarım ama burada tam buğazımda dizilip kalıyor.bağırıp çağırıp küfürler ederek kusarak ağlamak istiyorum.elime yüzüme bulaştırarak etrafa saçarak ağlamak istiyorum.her kavuşma yeni bir buzdağı bırakıp arkasında ve soğuk bir bakış ve zoraki bir gülümseme ve zonklayıcı bir baş ağrısı sızdırıp donuş göz yaşlarıma, çıkıp gidiyor hayatımdan...süzülüp kendi rüyasına...buruk bir gülümseme bırakıp dudağımın ucunabir kere daha saplayıp ruhuma kan kokan gözlerini, çıkıp gidiyor...hiç gelmemiş gibi hiç dokunmamış gibi elleri ellerime ve hiç titretmemiş gibi bakışları yorgun kalbimin ritimsiz atışlarınıçevirip başını,uzaklaşıp gidiyor ve koca bir boşluk bırakıp ayağımın ucuna...geldiği gibi usulca sessiz ve durgun bir ırmak gibi akıyor...ne sevmelerim sevme artık ne gülmelerim gülme...ne sana çıkacak yoldan geçicek hayatımın kıvrımları ne de seninle kesişecek yollarım biliyorum ödünç alınan aşklar iade edilecek yine...içini hiç dolduramayacağım bir boşluk kalıcak bana yine...sadece bir boşluk!